«Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου» του Andre Aciman

 

     Πολύ συχνά φίλοι και γνωστοί με ρωτούν αν διαβάζω βιβλία ανάλογα με την εποχή του χρόνου που διανύουμε. Πολλοί μου λένε πως τον χειμώνα προτιμούν βιβλία αστυνομικά με χιόνι και κρύο, άλλοι πως την άνοιξη προτιμούν βιβλία κυρίως κοινωνικά θε ευχάριστο τέλος. Το καλοκαίρι όμως πολλοί είναι αυτοί που προτιμούν να διαβάζουν βιβλία για έρωτες, για πρωταγωνιστές που ζουν στη θάλασσα, για διακοπές σε βουνό και για πρωταγωνιστές που βρίσκουν το άλλο τους μισό κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Εξάλλου μην ξεχνάμε πως οι έρωτες του καλοκαιριού είναι όπως οι βροχές, έρχονται και φεύγουν αμέσως.

     Ένα βιβλίο που θα πρότεινα για το καλοκαίρι είναι το Να με φωνάζεις με τ’ όνομα σου του Andre Aciman. Ο συγγραφέας γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και έχει καταγωγή από Κωνσταντινούπολη και Ιταλία. Τα τελευταία χρόνια ζει με την οικογένεια του στην Νέα Υόρκη και τα βιβλία του γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία. Στην Ελλάδα πολλοί τον έμαθαν με την ομότιτλη κινηματογραφική ταινία που γέμιζε τις αίθουσες των κινηματογράφων.

     Η ιστορία φαινομενικά απλή, αλλά πίστεψέ με δεν είναι. Ο 17χρονος Ελιο γνωρίζει τον Όλιβερ έναν μεταπτυχιακό φοιτητή που έρχεται στο σπίτι των γονιών του για εργασία. Οι δύο νέοι θα ζήσουν έναν πρωτόγνωρο έρωτα με φόντο την Ιταλία του 1980. Καλοκαίρι, μπάνια, πάρτι, κορμιά που αναζητούν το ένα το άλλο και ο έρωτας που προσπαθεί να σβήσει τη δίψα των πρωταγωνιστών.

     «Η Ιταλία. Το καλοκαίρι. Ο ήχος των τζιτζικιών νωρίς το απόγευμα. Το δωμάτιό μου. Το δωμάτιό του. Το μπαλκόνι μας που έκλεινε έξω όλο τον κόσμο. Ο απαλός αέρας που έστελνε τις ανάσες του κήπου να ανέβουν τη σκάλα και να μπουν στο δωμάτιό μου. Το καλοκαίρι που έμαθα να αγαπώ το ψάρεμα. Γιατί το αγαπούσε και εκείνος».

     Με γλώσσα άλλοτε τρυφερή και άλλοτε σκληρή ο συγγραφέας μας παρασύρει στις ζωές των ηρώων του που στην αρχή φοβούνται να παραδεχτούν την αλήθεια τους, την αγάπη τους. Στην συνέχεια όμως αποφασίζουν να ζήσουν τον έρωτα τους κρυφά. Όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν  όπως άλλωστε και τα καλοκαίρια αφήνοντάς μας μια γλυκόπικρη γεύση για να συνεχίσουμε τη ζωή μας το φθινόπωρο με τα πρωτοβρόχια που πέφτουν και σβήνουν την καυτή λάβα του καλοκαιριού.

     Ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη αληθινή που σε κάθε σελίδα ξεπηδούν αβίαστα όλα τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κάποιος: αγάπη, νοσταλγία για όλα όσα χάνουμε, απελπισία για όταν θέλουμε κάτι που δεν μπορούμε να έχουμε, φόβο για το άγνωστο, απόγνωση, ανεμελιά για το καλοκαίρι που έρχεται και φεύγει τόσο γρήγορα. Μέσα από την διαφορετικότητα προβάλει την αγάπη που δεν έχει σύνορα, ούτε στεγανά, δεν έχει χρώμα, φύλο, την αγάπη που όταν σου χτυπήσει την πόρτα δεν μπορείς παρά να της ανοίξεις και να την αφήσεις να σε παρασύρει στο δικό της ταξίδι. Καταπληκτικό βιβλίο που δεν κουράζει, μια επιστολή στην αγάπη που δε σβήνει ποτέ όσα χρόνια και αν περάσουν.

     «Αν υπάρχει πόνος, φύλαξέ τον, κι αν υπάρχει φλόγα μην την πνίξεις. Ξεριζώνουμε τόσα πολλά από τους εαυτούς μας για να γιατρευτούμε γρηγορότερα απ΄ όσο πρέπει, που μέχρι τα τριάντα έχουμε ξοφλήσει. Αλλά πόσο κρίμα να μην αφήνεσαι να νιώσεις μόνο και μόνο για να μην νιώσεις τίποτα!».

     Τέλος πιστεύω πως ακόμα και αν σε κάποιους δεν αρέσει το θέμα μπορούν να το διαβάζουν καθώς δεν προσβάλλει καθόλου, ούτε προσπαθεί να πείσει για κάτι. Όσοι θέλουν μπορούν να το δουν σαν μια καλοκαιρινή αγάπη ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, δεν έχει σημασία αν είναι του ίδιου φύλου καθώς η αγάπη δεν γνωρίζει από φύλα, θρησκείες και χρώματα.

 

 

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΙΚΟΣ Α. ΜΑΝΤΗΣ ΣΕΛ 325

ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: CALL ME BY YOUR NAME

ISBN 978-618-03-1224-9