vivliofaroi-gnosis

«Θα ναι νύχτα και Αύγουστος» του Νικήτα Παρίση        Ομολογώ πως το συγκεκριμένο βιβλίο έπεσε τυχαία στα χέρια μου σε ένα μπαζάρ και μου κέντρισε το ενδιαφέρον ο τίτλος και το εξώφυλλο. Πρόκειται για 14 διηγήματα που έχουν ως κεντρικό θέμα τον άνθρωπο. Αυτά που του ομορφαίνουν την ζωή, αλλά και αυτά που τον ταλαιπωρούν. Όλα είναι διαφορετικά και πολύ ωραία. Δύσκολα μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Ενδεικτικά αναφέρω κάποια.      Ένας 50άρης που γυρίζει πίσω στα παιδικά του χρόνια, ένας ηλικιωμένος που θυμάται τον πρώτο έρωτα της ζωής του στην Αθήνα και η ψυχή του γεμίζει χρώματα.      «Πήρα τον δρόμο την ώρα που έπεφτε μαλακά η νύχτα. Από παιδί αυτόν τον δρόμο έπαιρνα. Με πήγαινε στα παλιά λημέρια. Εκεί ένιωθα χαλαρή την ανάσα κι ολόγυρα τη γλυκιά γαλήνη. Τον έβρισκα εύκολα αυτόν τον δρόμο, ακόμη και τις αφέγγαρες νύχτες».      Ιστορίες που μιλούν για τη ζωή που περνά και το αντιλαμβανόμαστε όταν κοιτάμε τον...

     Ομολογώ πως δεν ήξερα ούτε τη συγγραφέα, αλλά ούτε και το βιβλίο της. Ένα βιβλίο που ο Ξενόπουλος επαίνεσε και που χάθηκε λίγο μετά την κυκλοφορία του. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία της συγγραφέως που έζησε στην Αθήνα στα φοιτητικά της χρόνιας. Από τις λίγες φορές που ήθελα να μάθω περισσότερα για το βιβλίο και τη συγγραφέα και που διάβαζα αχόρταγα το επίμετρο και τις πληροφορίες στο τέλος του βιβλίου.      Ένας παράφορος έρωτας μεταξύ δυο νέων γυναικών το μακρινό 1929. Η ιστορία αφορά την Ντόρα που ερωτεύεται την φίλη της, την Λίζα και στην αρχή νιώθει πως αυτή η σχέση δεν θα έχει μέλλον. Οι δύο γυναίκες μέρα με τη μέρα έρχονται πιο κοντά και η αγάπη μέσα τους φουντώνει. Μια φλόγα που άλλοτε τις καίει και άλλοτε τις οδηγεί στον Παράδεισο, στην ευτυχία. Μια τα φτιάχνουν μία τα χαλούν. Δύο κόσμοι αντίθετοι που διψούν για αγάπη και αποδοχή. Οι δυσκολίες πολλές μα η Ντόρα δε διστάζει να πάει κόντρα στην οικογένεια της, στην κοινωνία και στους φίλ...

       Ο Κέντ Χαρούφ καταπιάνεται με ένα πολύ δύσκολο θέμα καθώς λίγοι έχουν καταφέρει να γράψουν ένα βιβλίο και μάλιστα να σε κρατά από την αρχή μέχρι το τέλος. Οι ψυχές μας τη νύχτα είναι ένας ύμνος στην αγάπη για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.      Η Άντυ και ο Λούης ήταν γείτονες πολλά χρόνια. Είχαν χαράξει διαφορετική πορεία όμως τώρα έχουν μείνει μόνοι. Τα άδεια σπίτια τους τους πνίγουν και η μοναξιά και η απελπισία είναι ανυπόφορη. Η Άντυ θα κάνει την πρώτη κίνηση ώστε να γεμίσει τις μέρες της και κυρίως τις νύχτες που είναι έρημες και την τρομάζουν. «Μια ώρα αργότερα εκείνη κοιμόταν και ανέπνεε ήρεμα. Εκείνος ήταν ακόμα ξύπνιος. Την παρατηρούσε. Μπορούσε μέσα στο αμυδρό φως να διακρίνει καθαρά το   πρόσωπό της. Δεν είχαν αγγιχτεί ούτε στο ελάχιστο, ούτε μία φορά».      Ένα βαθιά συγκινητικό βιβλίο για την μοναξιά των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας που τους αρκεί ένα χέρι, μια αγκαλιά να τους σκεπάζει τι...