«Τα κορδόνια» του Ντομένικο Σταρόνε

 

     Το βιβλίο αυτό το ανακάλυψα τυχαία καθώς έψαχνα βιβλία που να διαδραματίζονται στην Ρώμη και με κέρδισε από την πρώτη κιόλας παράγραφο. Το ξεκίνησα στο αεροπλάνο και μέχρι να προσγειωθώ στο αεροδρόμιο της Ρώμης είχα φτάσει ήδη στη μέση.

     Ο Σταρόνε γράφει ένα μυθιστόρημα για την απουσία ενός συζύγου από την οικογένειά του. Ο Άλντο τα έχει όλα. Μια σύζυγο και δυο μικρά παιδιά. Στη ζωή του όμως εμφανίζεται η Λίντια μια νεαρή φοιτήτριά του και εγκαταλείπει την οικογένειά του για να ζήσει μαζί της τον έρωτα. Η πράξη αυτή δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στις ζωές όλων. Στην σύζυγο που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα μόνη της με δυο παιδιά, αλλά στα ίδια τα παιδιά που η απουσία του πατέρα τους από τη ζωή τους έχει συνέπειες στο μέλλον. Τα πράγματα αλλάζουν όταν ο Άλντο αποφασίζει να επιστρέψει στην οικογένεια του. Αλλάζουν όμως; Η επιστροφή του θα είναι μια απλή διαδικασία χωρίς θύματα; Χωρίς κανένα πρόβλημα; Η απάντηση είναι όχι. Τα σημάδια είναι χαραγμένα σε όλους και το παρελθόν αν και κάποιες φορές το ξεχνάμε δεν σβήνει, πονά.

     «Είναι έγκλημα να ακολουθείς τη μοίρα σου; Είναι έγκλημα να αρνηθείς να υπολειτουργείς; Είναι έγκλημα να αντιμάχεσαι θεσμούς και συνήθειες που σε πνίγουν; Τι παραλογισμός».

     Είναι γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Στην αρχή μιλά η σύζυγος η οποία είναι σε απόγνωση και τα γράμματά της βγάζουν πόνο, θυμό και απόγνωση για την κατάσταση που βρέθηκαν ξαφνικά μετά την απόφαση του άντρα της να τους εγκαταλείψει για να ζήσει τον έρωτα. «Τώρα μου είναι όλα ξεκάθαρα. Αποφάσισες να αποτραβηχτείς, να μας εγκαταλείψεις στην τύχη μας. Θέλεις μια δική σου ζωή, δεν υπάρχει χώρος για εμάς. Θέλεις να πηγαίνεις όπου γουστάρεις, να βλέπεις όποιο γουστάρεις, να γίνεις αυτό που γουστάρεις. Θέλεις να αφήσεις πίσω τον δικό μας μικρό κόσμο και να μπεις με την καινούργια γυναίκα στον μεγάλο».

     Στη συνέχεια μιλά ο ίδιος ο Άλντο και στο τέλος τα παιδιά του. Η γραφή του σε παρασύρει καθώς είναι απλή, αλλά γροθιά στο στομάχι. Η πλοκή σε κερδίζει και σε κρατά σε αγωνία καθώς όλοι ψάχνουν να βρουν ποιος μπήκε στο σπίτι τους που έχει λεηλατηθεί χωρίς να λείπουν όμως χρήματα ή αντικείμενα αξίας και κυρίως τι έψαχναν οι εισβολείς. Οι απαντήσεις δίνονται στο τέλος και σε αφήνουν με μία θλίψη, αλλά και οργή. Θύτης και θύμα σε μια εναλλαγή ρόλων με κανέναν όμως νικητή. Όλοι χαμένοι βγαίνουν.

 

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ

ΣΕΛ 214

ISBN 978-960-16-8259-4