«Οιμωγή» του Στέφανου Αλεξιάδη

 

     Ο τίτλος είναι τις περισσότερες φορές ένας παράγοντας ώστε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών για την αγορά των βιβλίων. Ο Στέφανος Αλεξιάδης κατάφερε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον με το δεύτερο βιβλίο με τίτλο Οιμωγή. Ομολογώ πως δεν ήξερα τι σημαίνει η συγκεκριμένη λέξη και αμέσως αναζήτησα την ετυμολογία της.

     Η οιμωγή(σπαρακτική κραυγή) είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ όπου κεντρικός ήρωας είναι η Πετρία, μια γυναίκα στο φάσμα του αυτισμού. Η Πετρία κατηγορείται για τον φόνο του 6χρονου γιου της. Στην ιστορία αυτή που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια των αναγνωστών καθώς οι περιγραφές είναι ζωντανές, όλοι είναι ένοχοι και συνάμα αθώοι. Μέχρι το τέλος που αποκαλύπτεται ο ένοχος του φόνου, όλα τα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια. Τίποτα δεν μένει κρυφό. Παιδική κακοποίηση, bulling, μυστικά σε μια κλειστή κοινωνία, γονείς απόντες με παλιές προκαταλήψεις και μια αγάπη που μοιάζει με σανίδα σωτηρίας. Άραγε μια μάνα είναι ικανή να κόψει το νήμα της ζωής του παιδιού της; Πόσο κακό μπορούν να κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους; Μια αστυνομικός αναλαμβάνει το δύσκολο έργο της εξιχνίασης του φόνου καθώς η μάνα δεν μιλά.

     Το βιβλίο αποτελείται από μικρά κεφάλαια που δεν κουράζουν τον αναγνώστη και βλέπουμε όλους τους ήρωες να μιλούν. Είτε την μάνα, είτε τον πατέρα ο οποίος γράφει σε ένα ημερολόγιο, είτε την αστυνόμου που αναλαμβάνει να λύσει το γρίφο. Η πλοκή σε κρατά από την αρχή μέχρι το τέλος και οι ήρωες είναι πολυδιάστατοι. Άνθρωποι καθημερινοί με ατέλειες που προσπαθούν να γευτούν την ευτυχία.

     «Θεέ μου εγώ το έκανα αυτό. Όχι δεν μπορεί. Τα χέρια μου δεν θα σε έσπρωχναν ποτέ. Όχι, όχι προς τα κάτω. Εγώ ήθελα μόνο να σε ανεβάσω ψηλά, όσο πιο ψηλά μπορούσα. Πού είσαι;».

 

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

ΣΕΛ 370

ISBN 978-618-02-5126-5