«Η φάλαινα» του Σάμιουελ Ντ. Χάντερ

 

     Υπάρχουν κάποιες παραστάσεις που μιλούν απευθείας στην καρδιά μόνο και μόνο από τον τίτλο ή την υπόθεση. Μια τέτοια παράσταση είναι και Η φάλαινα του Σάμιουελ Ντ. Χάντερ. Τον κεντρικό ήρωα του έργου αλλά και τη σκηνοθεσία την έχει αναλάβει ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης. Μια ιστορία κάθαρσης, αυτογνωσίας και συγχώρεσης μας καλεί να τη ζήσουμε. Αν και έχω δει την ταινία πιστεύω και το θεατρικό είναι εξίσου καλό.

     Η ιστορία μιλά για τον Τσάρλι έναν παχύσαρκο, αυτοκαταστροφικό άντρα που μένει κλεισμένος στο σπίτι του αδυνατώντας να βγει έξω λόγω των κιλών του και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Δουλεύει από το σπίτι κάνοντας διαδικτυακά μαθήματα και μόνη συντροφιά του πέρα από την Λίζ που τον βοηθά είναι η παρέα που βρίσκει στο φαγητό. Μια μέρα θα του χτυπήσει την πόρτα ένας νεαρός μορμόνος και το παρελθόν θα έρθει στην επιφάνεια.

     Η σχέση με την κόρη του, αλλά και με τη γυναίκα του που χώρισαν πριν χρόνια(δεν αναφέρω τον λόγο καθώς έχει σημασία) βαδίζουν σε τεντωμένο σχοινί. Τα λάθη του παρελθόντος και οι πληγές άραγε μπορούν να κλείσουν; Η αγάπη είναι το κλειδί της ευτυχίας; Η συγχώρεση είναι ο δρόμος προς την ευτυχία άραγε;

     Μέσα από το έργο αυτό ο συγγραφέας θίγει θέματα, όπως η ομοφυλοφιλία, η σχέση πατέρα-κόρης, θέματα έρωτα, πληγωμένου εγωισμού και θέματα πίστης. Η παράσταση παίζεται στο θέατρο Ακάδημος και ήμουν τυχερός γιατί έκλεισα εισιτήριο νωρίς. Η παράσταση είναι κατάλληλη για παιδιά άνω των 14 ετών και διαρκεί 90 λεπτά. Το τέλος θα σας συγκινήσει και θα σας αφήσει μια γλυκόπικρη γεύση. Εγώ ομολογώ συγκινήθηκα.

Η παράσταση θα παίζεται μέχρι 13 Απριλίου από Τετάρτη μέχρι και Κυριακή.