«Έναν Αύγουστο, παρακαλώ» του Κωνσταντίνου Καφετζή

 

     Ο τίτλος σε συνδυασμό με το εξώφυλλο είναι αρκετά για να παρασύρουν τον αναγνώστη. Όμως ο συγγραφέας δεν στηρίζεται σε αυτά. Μας παρασύρει σε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο όπου ένα παιδί περνά όλα τα καλοκαίρια του στο εξοχικό σπίτι στην Κινέτα. Παγωτά, ήλιος, φίλοι που συναντάμε στα εξοχικά(καλοκαιρινοί φίλοι), σκανταλιές, πανηγύρια με χαλβά Φαρσάλων και γλειφιτζούρια συνθέτουν το σκηνικό του ήρωα. Το παιδί όπως αποκαλείται ο κεντρικός ήρωας σε όλο το βιβλίο μας αφηγείται τη ζωή του. Μια μητέρα που αδυνατεί να πάρει σοβαρά τον ρόλο της, ο πατέρας φεύγει και έρχεται λόγω δουλειάς και ο θείος Μανώλης που προσπαθεί να καλύψει τα κενά του πατέρα. Όλοι μπλεγμένοι σε ένα γαϊτανάκι που όσο προχωρά η πλοκή του βιβλίου μυστικά και λάθη αποκαλύπτονται.

     «Σπάσε εκείνη την κλειδωμένη πόρτα του δωματίου να μη φοβάμαι πια και έλα να δεις πως καίγομαι από τη φωτιά που καίγεται κάποιος που περιμένει. Από τη φωτιά που κρύβει κάθε Αύγουστος. Έχουν μπει όλοι οι Αύγουστοι μέσα μου και καίγομαι. Μέχρι που γίνομαι και ο ίδιος Αύγουστος».

     Όλοι οι ήρωες είναι άρτια δομημένοι, άνθρωποι της διπλανής πόρτας με προβλήματα, άγχη, θανάτους που τους στιγμάτισαν και ποτέ δεν ξεπέρασαν, με έρωτες που δεν ευδοκίμησαν και φιλίες που χάθηκαν. Μέσα από ρεαλιστικές σκηνές και με θεατρική πρόζα ο συγγραφέας μας βάζει στις ζωές τους. Γινόμαστε κομμάτι του δικού του καλοκαιριού και ζούμε την ζωή τους.

     Αν και στην αρχή φαίνεται ανάλαφρο δεν είναι. Δίνει τροφή για σκέψη σε πολλά θέματα και σοβαρά που ταλάνιζαν και συνεχίζουν ακόμα να απασχολούν την κοινωνία. Έλλειψη αγάπης από τη μητέρα, η φιγούρα του πατέρα που ποτέ δεν είναι αρκετή, βίαιες συμπεριφορές(χαστούκια στο μάγουλο, φωνές), ταυτότητα φύλου και πως αντιμετωπίζεται από την κοινωνία, η κλειστή κοινωνία που κουτσομπολεύει και στιγματίζει τον καθέναν. Το διαφορετικό άραγε θα πάψει ποτέ να φοβίζει και να είναι αφορμή για σχόλια και χλευασμό;

«Τι όμορφο να έχεις φίλους και να σε προσέχουν. Να σε πηγαίνουν βόλτα στο φεγγάρι και να σου λένε πώς θα είναι η ζωή σου στο μέλλον».

     Ο άντρας που περνά τις διακοπές του στην Αθήνα, αναπολεί τις διακοπές του στο εξοχικό, τότε που ήταν παιδί και όλα ήταν καλά. Ή μήπως δεν ήταν; Τι κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες; Τι άκουσε όταν ήταν μικρός και πως αυτό τον επηρέασε στο μέλλον; Οι απαντήσεις στο τέλος του βιβλίου είναι καθηλωτικές και σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Το τέλος με συγκίνησε, ήταν ανατρεπτικό και φυσικά εξηγεί και τον τίτλο του βιβλίου.

     Μια ιστορία για το παρελθόν μας, για τα απωθημένα που έμειναν πίσω από κλειστές πόρτες και για τους Αύγουστους που ζήσαμε και δεν ξεχάσαμε.

 

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΡΑΦΗ

ΣΕΛ 164

ISBN 978-618-5881-23-8