Ομολογώ
πως δεν ήξερα ούτε τη συγγραφέα, αλλά ούτε και το βιβλίο της. Ένα βιβλίο που ο
Ξενόπουλος επαίνεσε και που χάθηκε λίγο μετά την κυκλοφορία του. Πρόκειται για
την αληθινή ιστορία της συγγραφέως που έζησε στην Αθήνα στα φοιτητικά της
χρόνιας. Από τις λίγες φορές που ήθελα να μάθω περισσότερα για το βιβλίο και τη
συγγραφέα και που διάβαζα αχόρταγα το επίμετρο και τις πληροφορίες στο τέλος
του βιβλίου.
Ένας παράφορος έρωτας μεταξύ δυο νέων
γυναικών το μακρινό 1929. Η ιστορία αφορά την Ντόρα που ερωτεύεται την φίλη της,
την Λίζα και στην αρχή νιώθει πως αυτή η σχέση δεν θα έχει μέλλον. Οι δύο
γυναίκες μέρα με τη μέρα έρχονται πιο κοντά και η αγάπη μέσα τους φουντώνει.
Μια φλόγα που άλλοτε τις καίει και άλλοτε τις οδηγεί στον Παράδεισο, στην
ευτυχία. Μια τα φτιάχνουν μία τα χαλούν. Δύο κόσμοι αντίθετοι που διψούν για
αγάπη και αποδοχή. Οι δυσκολίες πολλές μα η Ντόρα δε διστάζει να πάει κόντρα
στην οικογένεια της, στην κοινωνία και στους φίλους για να ζήσει ανεξάρτητη.
«Το μεσημέρι είχαμε φάει μαζί με τη Λίζα
στο εστιατόριο. Δεν είχα τίποτα στο νου μου απ’ τις παλιές σκέψεις, τα είχα
ξεχάσει όλα και ήμουν πολύ εύθυμη».
«Ύστερα της σφίγγω τη μέση και πονάω η ίδια. Ω, πόσο έχει συνδεθεί η μέση της με το είναι μου! Η μέση! Τέτοια λυγερή! Και τόσο ευθύγραμμοι και ευγενικοί γοφοί δεν έχουν ξαναγίνει. Άραγε καταλαβαίνει πόσο όμορφοι είναι;».
Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μορφή
ημερολογίου που δεν κουράζει. Για το 2025 πάντως δεν έχει μέσα κάτι που
προσβάλλει. Έρωτας και επανάσταση. Δυο ψυχές που θέλουν να ζήσουν την αγάπη
τους κόντρα σε όλους και όλα. Άραγε υπάρχει κάποιο μέρος όπου οι δυο αυτές
γυναίκες μπορούν να ζήσουν τον έρωτά τους; Το τέλος το βρήκα καταπληκτικό.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΕΠΙΜΕΤΡΟ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΤΟΥΝΙΑ
ISBN 978-618-03-4215-4

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε το σχόλιό σου