«Το τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη» του Gianfrango Galligarich

 

     Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε για πρώτη φορά το μακρινό 1973 και κέρδισε το βραβείο Premio Inedito. Έγινε ανάρπαστο και εξαντλήθηκε μέσα σε ένα καλοκαίρι και από τότε χάθηκε. Εμφανίστηκε πάλι το 2010 όπου και πάλι μόλις εξαντλήθηκε χάθηκε από τα ράφια των βιβλιοπωλείων. Πιστεύω πως Το τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη, είναι η απόδειξη πως οτιδήποτε καλό ποτέ δεν χάνεται, πάντα θα βρίσκει τρόπους να έρχεται στην επιφάνεια και ο κόσμο να το αναζητά για να το διαβάσει.

   «Όσο για εμένα θα ήμουν ευτυχής αν έμενα αμέτοχος. Είχα γνωρίσει ένα σωρό κόσμο, ανθρώπους φτασμένους ή και άλλους που δεν είχαν ξεκινήσει την πορεία τους, μα αργά ή γρήγορα, όλοι τους ανεξαιρέτως θα αποκτούσαν το ίδιο ανικανοποίητο ύφος[…] δεν τα βάζω με κανέναν, είχα τα χαρτιά μου και τα έπαιξα. Αυτό μόνο».

     Ο Λέο Γκατζάρα ένας νεαρός δημοσιογράφος εγκαταλείπει το Μιλάνο για να ζήσει τη ζωή που θέλει στην πολύβουη Ρώμη. Εκεί όπου όλα είναι πιθανά. Έρωτες, πάρτι, μουσική και ποτό που ρέει άφθονο σε ένα καθημερινό dolce vita στη Ρώμη είναι η ζωή του χαρακτήρα που μας παρουσιάζει ο Gianfrango. Όλα όμως ανατρέπονται όταν γνωρίζει μια νεαρή φοιτήτρια αρχιτεκτονικής σε ένα πάρτι ενός φίλου και η ζωή του αλλάζει. Η βραδιά των 30στών γενεθλίων θα του αλλάξει τη ζωή. Όνειρα, μουσικές, αρώματα λουλουδιών, έρωτας και ένα καλοκαίρι που θα μείνει σε όλους αξέχαστο για διαφορετικούς λόγους. Ένας λόγος που το λάτρεψα είναι το τέλος του μυθιστορήματος που το βρήκα ανατρεπτικό και σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό!

     «Εξάλλου πάντα έτσι γίνεται. Κάνεις ό,τι μπορείς για να μείνεις απομονωμένος, ώσπου μια ωραία πρωία, άγνωστο πως, βρίσκεσαι στη δίνη μιας ιστορίας που σε παρασύρει μέχρι εσχάτων.

Ένα μυθιστόρημα ύμνος στη Ρώμη. Κλείστε τα μάτια και ονειρευτείτε που περπατάτε στους δρόμους της! Καλή ανάγνωση λοιπόν!

 

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΟΤΣΗ

ΣΕΛ 215

ΙΣΒΝ 978-960-572-452-8