Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος» Ζουζεπ Μαρία Μιρό

 


     Το φθινόπωρο είναι η εποχή που την έχω συνδυάσει πέρα από νέα ξεκινήματα, την εποχή που ξεκινούν οι θεατρικές παραστάσεις. Το θέατρο για εμένα είναι μια ανάγκη και σαφώς ψυχαγωγία. Ανέκαθεν το προτιμούσα από μια βόλτα για καφέ ή φαγητό. Νιώθω τυχερός που ζω στην Αθήνα και κάθε χρόνο υπάρχουν πολλές επιλογές να δει κάποιος.

     Το προηγούμενο Σάββατο παρακολούθησα την θεατρική παράσταση «Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος» με τον Αργύρη Ξάφη να ενσαρκώνει και τους 7 ρόλους με τρόπο μοναδικό. Το θέατρο ήταν πραγματικά γεμάτο από ανθρώπους όλων των ηλικιών.

     Στην οδό Τουρναβίτου 7, σε ένα μικρό στενό του Θησείου βρίσκεται το θέατρο Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες. Ο χώρος είναι μεγάλος αν και διαφέρει από τα κλασικά θέατρα. Δεν υπάρχουν αριθμημένες θέσεις, μα είναι καθαρό και έχεις άμεση επαφή με τους ηθοποιούς στη σκηνή.

     «Δεν υπάρχει τίποτα πιο προκλητικό κι επαναστατικό από την ομορφιά». Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε μια αγροτική περιοχή της Καταλονίας που όλα κυλούν ήρεμα ώσπου βρίσκεται το σώμα ενός εφήβου στη μέση του πουθενά. Το ίδιο το αγόρι, η μάνα του, η καθηγήτρια του Λυκείου, αλλά και άλλοι 4 χαρακτήρες μιλούν και αναφέρουν τη δική τους οπτική σε σχέση με το θύμα. Μυστικά και ψέματα βγαίνουν στην επιφάνεια, οι κλειστές πόρτες ανοίγουν, τα στόματα δεν αντέχουν να μένουν σιωπηλά και βγαίνουν στο φως όλα τα σάπια που κρύβει μια κοινωνία κάτω από το χαλί της. Παιδεραστία, καταπιεσμένες ζωές, ομοφοβία, σεξ επί πληρωμή κ.α. Άνθρωποι θύτες και θύματα μαζί που το μόνο που θέλουν είναι ένα κομμάτι Παραδείσου. Ένα κομμάτι γης να ζήσουν ελεύθεροι.

     Η παράσταση έχει και μουσική με τον Αργύρη Ξάφη να δίνει μια άλλη νότα στην παράσταση και υπάρχει και για πολύ λίγο ένα παιχνίδι με το κοινό. Το τέλος της παράστασης έχει την αποκάλυψη για όλα όσα είδαμε. Ο καθένας μπαίνει στη θέση του και εξηγούνται όλα.

     Η παράσταση θα παίζει μέχρι 3 Νοεμβρίου αν και πιστεύω θα πάρει παράταση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

52ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως

     Η καρδιά του βιβλίου και φέτος χτυπά δυνατά στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα περιμένοντάς μας να τους επισκεφτούμε. Οι πύλες άνοιξαν από την προηγούμενη Παρασκευή στις 6 Σεπτεμβρίου και υποδέχονται όλους όσοι αγαπούν το βιβλίο, αλλά και αυτούς που θέλουν να κάνουν μια βόλτα στο πάρκο.     Το κεντρικό μήνυμα για φέτος είναι «Νεολαία και Ανάγνωση. Από σένα η Άνοιξη εξαρτάται» και 200 εκδοτικοί οίκοι, 280 περίπτερα, εκδηλώσεις, συναυλίες και συγγραφείς είναι έτοιμοι να υποδεχτούν τους αναγνώστες και να υπογράψουν τα βιβλία τους.    Χθες το απόγευμα είχα την ευκαιρία να περάσω και εγώ και να χαθώ μέσα στη πληθώρα των εκδοτικών και στα βιβλία τους. Όσοι επιθυμείται να περάσετε ένα όμορφο απόγευμα και να κάνετε τις αγορές σας προλαβαίνετε μέχρι και τις 22 Σεπτεμβρίου. Καλό θα είναι όσοι θέλετε να δείτε από κοντά τους αγαπημένους σας συγγραφείς να επισκεφτείτε το site των εκδοτικών οίκων ώστε να δείτε τις ώρες που θα βρίσκονται εκεί για ν...

«Μαύρο νερό» του Μιχάλη Μακρόπουλου

       Είναι ποτέ δυνατόν σε μια νουβέλα 76 σελίδων να κατορθώσει κάποιος να πει όσα άλλοι κάνουν σε πολυσέλιδα μυθιστορήματα; Η απάντηση είναι ναι και αυτό το καταφέρνει ο Μιχάλης Μακρόπουλος στη νουβέλα του Μαύρο νερό.      Μέσα σε λίγες μόνο σελίδες ο συγγραφέας ξεδιπλώνει την ιστορία ενός χωριού της Ηπείρου που ερημώνει. Πατέρας και γιος προσπαθούν να ζήσουν όταν όλα γύρω τους αλλάζουν και μοιάζουν με έρημο τοπίο. Ακόμα και το πιο απλό αγαθό το νερό είναι ένας διαρκής αγώνας. Μια οικολογική καταστροφή διώχνει τον κόσμο από τα σπίτια τους και τα ζώα και τα φυτά δηλητηριάζονται. Η αγάπη ενός πατέρα για τον άρρωστο γιο είναι το φως στο σκοτάδι που τους τυλίγει.      «Φόρεσε στον Χριστόφορο ένα χοντρό πουλόβερ και το αδιάβροχό του, και ύστερα τον έβαλε στο σακίδιο που ΄χε φτιαγμένο, ώστε το κουβάλημα του αγοριού στην πλάτη για πολλές ώρες να είναι βολικό και σχετικά εύκολο …».      Κάθε σελίδα ποτισμέν...

«Τα χελωνάκια του Παύλου» της Σοφίας Καλαντζάκου

      Ένα πραγματικά όμορφο βιβλίο για τους μικρούς φίλους, αλλά και μεγάλους είναι Τα χελωνάκια του Παύλου. Καλοκαίρι, θάλασσα, διακοπές, βόλτες με ποδήλατα, παγωτά, φιλίες, θερινό σινεμά και πολλά χελωνάκια που ψάχνουν να βρουν τον δρόμο τους προς τη νέα τους ζωή. Η συγγραφέας μας εξιστορεί μια ιστορία όπου ο μικρός Παύλος πάει το καλοκαίρι στο χωριό του παππού του. Αυτό το καλοκαίρι όμως θα είναι διαφορετικό γιατί θα μάθει τι πάει να πει υπευθυνότητα και αγάπη για τη φύση και τα ζώα.      Η αγάπη που νιώθει για την Μαριάννα θα τον ωθήσει να την ακολουθήσει στην παραλία του Αγιαννάκη, όπου χελώνες γεννούν τα αβγά τους. Εθελοντές από όλο τον κόσμο προστατεύουν το σημείο αυτό για να γεννήσουν οι χελώνες τα μικρά τους. Ο μικρός ήρωας πήρε σαν παιχνίδι και επιπόλαια την προστασία των χελωνών, όμως ένα άσχημο περιστατικό θα τον κάνει να αλλάξει ριζικά και να γίνει εθελοντής.      «Η χελώνα αργά και μεθοδικά με τα μπροστινά της πτερύγια...