«Ίσως την επόμενη φορά» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη

 

     Ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης είναι η απόδειξη πως και οι Έλληνες μπορούν να γράψουν καλά βιβλία με πλούσια πλοκή και χαρακτήρες που θα μπορούσαν άνετα να ζωντανέψουν στη σκηνή ενός θεάτρου ή στον κινηματογράφο. Είναι πολυτάλαντος, με αρκετά βιβλία στη φαρέτρα του. Έχει γράψει και διηγήματα, θεατρικά αλλά και ένα  παραμύθι. Στο μυθιστόρημά του με το οποίο θα ασχοληθούμε σήμερα, Ίσως την επόμενη φορά ο συγγραφέας καταπιάνεται με τον έρωτα.

    Μια μέρα ο 40χρονος Πέτρος(συγγραφέας) συναντά στο μετρό της Αθήνας τη Βασιλική η οποία διαβάζει το βιβλίο του. Έτσι ξεκινά μια ιστορία αγάπης ή που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αγάπη ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές του βιβλίου. Οι ήρωες όμως κουβαλούν το δικό τους σταυρό. Η μοναξιά και ο φόβος τους να χάσουν την ταυτότητά τους θα περιπλέξει τη σχέση τους. Μια παρεξήγηση είναι αρκετή ώστε να τους βάλει σε σκέψεις και οι δρόμοι τους να χωρίσουν. Υπάρχουν 2 με 3 σκηνές τολμηρές στο βιβλίο απαραίτητες όμως αφού μιλάμε για ιστορία αγάπης.

    Το ιδιαίτερο σε αυτό το βιβλίο είναι πως διαβάζουμε την ιστορία από διαφορετική οπτική γωνία. Μας την αφηγείται και ο Πέτρος αλλά και η Βασιλική πως γνωρίστηκαν. Μάλιστα ο Τζαμιώτης χωρίς να δείχνει προτίμηση σε κανέναν από τους δύο ήρωες εξιστορεί την αλήθεια τους χωρίς φιοριτούρες, ωμά με γλώσσα καθημερινή.

    Ο έρωτας είναι συνύπαρξη, είναι σμίξιμο, είναι αγκαλιές και φιλιά. Είναι όμως και όλα όσα μπαίνουν εμπόδιο στον έρωτα. Φόβοι, ανασφάλειες και μοναχικότητα εναλλάσσονται με γρήγορο ρυθμό χωρίς να κουράζουν τον αναγνώστη.

    Το βιβλίο πέρα από το περιεχόμενο έχει και ένα ωραίο εξώφυλλο με μια κοπέλα που διαβάζει στο μετρό. Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά πιστεύω από τις εκδόσεις Μεταίχμιο όπου και κυκλοφορεί. Είναι σχετικά μικρό σε έκταση και κάποιος φανατικός αναγνώστης μπορεί να το διαβάσει μέσα σε μία μέρα.

    «Ο Πέτρος περνά πάνω από μία βδομάδα κλεισμένος στο σπίτι του χωρίς να ανοίξει σε κανέναν, δίχως να σηκώσει ποτέ τηλέφωνο. Από ένα σημείο και μετά ούτε τα φώτα δεν ανάβει. Το ότι επιβιώνει παραμένει ανεξήγητο».

    Μία από τις προτάσεις του κειμένου που μου έκανε εντύπωση είναι και η παρακάτω που κρύβει τόση αλήθεια μέσα της. «Κυριολεκτικά, οι άνθρωποι είναι κατασκευασμένοι να τα κάνουν θάλασσα σχεδόν με ότι καταπιάνονται. Το μόνο που τους σώζει απ’ τα αλλεπάλληλα ναυάγια είναι πως…». Δεν θα σας γράψω άλλα. Όσοι πιστοί σπεύστε να το διαβάσετε.

    Ένα πολύ όμορφο και καλογραμμένο βιβλίο που αποτυπώνει την πραγματικότητα των σχέσεων. Δύο άνθρωποι συναντιούνται τυχαία στο μετρό της Αθήνας και μια σχέση αρχίζει να αναπτύσσεται. Ένα μυστικό ή μάλλον μία φάρσα είναι αρκετή για να τους μπερδέψει και να τα διαλύσει όλα. Δεν κάνω spoiler αν και ο τίτλος από μόνος του είναι spoiler. Ίσως την επόμενη φορά να είναι πιο τυχεροί ο Πέτρος και η Βασιλική.

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

ΣΕΛ 237

ISBN: 978-618-03-1193-8